Theo de Waal

Website fotoproject Nijmegen-Gaziantep online!

2011-11-03T19:19:00.002+01:00

November 2011

Na diverse uitwisselingen tussen Turkse fotografen uit Gaziantep (de zusterstad van Nijmegen) en Nijmeegse fotografen is vanaf deze maand de website online! check http://fotoproject-nijmegen-gaziantep.nl/

Expositie New Home

2011-06-23T00:05:00.002+02:00

Juni 2011

Werk van Theo de Waal is van 24 juni t/m 20 juli te zien op de expositie New Home van MIKC.

Voor meer info over de lokatie en openings tijdens kijk op http://www.mikc.nl/

Vinaigrette & Theo de Waal

2011-06-22T10:40:00.001+02:00

April 2011

Kamer 216
Drie hotelkamers op landgoed Avegoor te Ellecom volledig ge-restyled door Vinaigrette. Deze foto is gemaakt in kamer 216 waar eerst een animatiefilm is geschoten. Er zijn 1000 foto's genomen in twee dagen. Het ontwerp is gebaseerd op deze animatiefilm gemaakt in samenwerking met fotograaf Theo de Waal.

Omdat alleen decoreren voor Vinaigrette te weinig met kunst te maken heeft hebben Nick en Lynke bedacht een film te maken. De film kan in kamer 216 bekeken worden. De bezoeker krijgt zo een andere ervaring. Om het geheel af te maken is er ook een fimposter en een dvd-hoes ontworpen.

Film 216 is te zien op youtube:

http://www.youtube.com/watch?v=GCFpzJkYjW0

Reizende Expositie Perron 1

2010-09-30T13:10:00.002+02:00

September 2010

Werk van Theo de Waal is binnenkort te bezichtigen in het reizend kunstproject ‘Bagage’ ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan van Perron 1. Op zaterdag 16 oktober om 16.00 uur in Perron 1 is de opening van het kunstproject waar de bagage van 50 internationale kunstenaars zal arriveren en bezichtigd kan worden! De ‘Bagage’ gaat tussen 28/10 en 21/11 per trein op reis door Overijssel en Euregio.

Voor meer info:
http://www.mikc.nl/

Solo-expositie van Theo de Waal in Tiel

2010-07-28T21:07:00.003+02:00

Juli 2010

Vanaf vrijdag 30 juli exposeert Theo de Waal in de Boekenlegger in Tiel. Speciaal voor deze epositie heeft hij een serie van 9 foto's samengesteld uit zijn laatste project 'Alles heeft zijn uur en tijd'.

............

Tevens zijn de geexposeerde foto's te koop

Voor informatie of vragen hierover kunt u een mail sturen naar:

tejodewaal@hotmail.com

................

...............

Voor meer info over de lokatie van de expositie kijk op:

http://www.boekenleggertiel.nl/

Alles heeft zijn uur en tijd

2010-02-04T13:42:00.024+01:00

Van Amman naar Almaty

2010-01-17T09:56:00.004+01:00

Januari 2010

De voorbereidingen voor de grote reis naar het Midden Oosten en Centraal Azie zijn in volle gang. Visa zijn aangevraagd en wacht nu nog op reactie terug van het visumbureau. Gedurende 4 maanden(maart t/m juni) zal ik met de fotocamera door verschillende landen reizen. Begin in Amman, Jordanië en zal eindigen in Almaty,Kazachstan.
Voor foto's en reisverhalen kijk op:
http://www.tejoliset.reislogger.nl

10 januari 2010 opening expostie FAR Tilburg

2009-12-21T11:57:00.006+01:00

Januari 2010

De opening zal plaats vinden op zondag 10 januari 2010 om 20.00 uur in theater de NWE Vorst.
FAR(Foto's Achter Ramen) georganiseerd door SOFT is een intieme fotografie expostitie en het is allemaal geconcentreerd op één plek in Tilburg, de Tuinstraat.
Dit jaar is het thema 'Verstilling in de Stad'

Publicatie Young at Heart! - Tea and Tale

2009-12-16T11:25:00.005+01:00

December 2009

Theo de Waal gaat de grens over met Zwischenzeit

2009-12-07T13:22:00.005+01:00

December 2009

Voor meer info over het project zie:
www.projekt-zwischenzeit.de

Aktuelle ZWISCHENZEIT Aktion // Schau-Fenster im ehemaligen Bioladen Backdat
Jeden Tag ein Bild - Warten auf...
Um Euch die Zeit bis Weihnachten zu versüßen könnt ihr im Schaufenster des ehemaligen Bioladen Backdat auf der Schleswiger Straße 38 unsere Interpretation eines Adventskalenders bestaunen!
Dafür haben wir 24 Fotografinnen und Fotografen um Bilder zum Thema "Warten" gebeten.
Vom 1. Dezember an wird also jeden Tag ein neues Bild in unserem Schaufensteradventskalender zu sehen sein:
Eine sich täglich verändernde Installation mit unterschiedlichsten fotografischen Positionen.
Schaut vorbei - wir freuen uns!
1. bis 24 Dezember 2009
Schleswiger Straße 38 im ehem. Bioladen Backdat

Buurvrouw Nettie

2009-11-30T19:09:00.004+01:00

November 2009
Sinds afgelopen zomer spreken en zien buurvrouw Nettie en ik elkaar geregeld. Nettie woont al 70 jaar in hetzelfde huis. Op allerzielen bezocht ik samen met haar het graf van haar moeder.

Gaziantep Turkije

2009-11-29T20:02:00.012+01:00

November 2009

Vanuit Borax en gemeeente Nijmegen heb ik samen met fotograaf Ralph Schmitz een week in Gaziantep(zusterstad van Nijmegen) gefotografeerd. In Gaziantep heb ik onder andere het studentenleven vastgelegd door een hele dag student Kemal te volgen.

Gaziantep Turkije

2009-11-29T20:00:00.000+01:00

Portfolio website Borax

2009-11-21T12:27:00.000+01:00

November 2009
Het portfolio van Theo de Waal is vanaf november te zien op de website van Borax.
www.borax.nu

Theo de Waal exposeert in november in Den Haag

2009-08-28T11:44:00.000+02:00

November 2009

Spiritualiteit in Kunst

Binnen de kunsten lijkt een groeiende openheid te ontstaan voor Spirituele perspectieven en God als bron van kunstzinnige inspiratie. Twee grote recente exposities in het Centre Pompidou te Parijs (‘Traces du Sacré’) en in de Nieuwe Kerk te Amsterdam (‘Heilig Vuur’) trokken veel aandacht. Of het een reactie is op een in zichzelf opgesloten modernisme, een toenemende behoefte aan ‘veiligheid’ of een doorbreken van nieuw denken over religiositeit, vast staat dat spiritualiteit ‘hot’ is, ook in de kunsten. In de Maand van de Spiritualiteit exposeren in het kader van het project ‘Spiritualiteit in Kunst’ in november 5 kunstenaars hun werk en vinden enkele symposia en lezingen plaats. Opening: 14.00 – 16.00u, toegang vrij. Organisatie: St. Wederzijds – kunst in context / Boskant.

Exposerende kunstenaars zijn: Efrat Zehavi, Anne van Eck, Kaisa Jussila, Lea Boruszek, Hester Israëls, Marah Blom, Anouk Mulders, Theo de Waal en Lei Wu.

Opening van de expositie ‘Spiritualiteit in Kunst’ vindt plaats op zondag 8 november 14.00u door actrice/musicalster Pia Douwes.

Lokatie:

De Boskant

Fluwelen Burgwal 45

Den Haag

voor meer info kijk op:
http://www.deboskant.nl/

Nebo Klooster 04/10/1928 - 01/12/2008

2009-08-26T22:01:00.002+02:00

Nebo Klooster

2009-08-26T13:04:00.001+02:00

Theo de Waal is geselecteerd om deel te nemen aan TALENT2009

2009-08-25T23:41:00.000+02:00

Oktober 2009

TALENT toont een kleurrijke verzameling van nieuw Europees talent (afgestudeerd in 2009) en geeft een overzicht van de recente ontwikkelingen binnen het designonderwijs. Ruim 125 aankomende sterren hebben bezit genomen van het designhuis om hun projecten voor het eerst buiten de grenzen te kunnen laten zien. In totaal zijn circa 90 academies aangeschreven met de vraag om tien van hun beste studenten te selecteren. Voor meer info:
http://www.designhuis.com/

Het werk van Theo de Waal is op TALENT2009 vanaf 17 okt tot 30 november 2009 te zien.

Publicatie PF magazine De Fotoprijs

2009-08-25T22:11:00.001+02:00

September 2009

Theo de Waal genomineerd voor De Fotoprijs 2008/2009

2009-08-25T22:10:00.008+02:00

September 2009

Genomineerden De Fotoprijs 2008/2009 bekend

Aan De Fotoprijs 08/09, de prijs van het Verbond van Verzekeraars, Nikon Nederland en de Steenbergen Stichting hebben 207 studenten meegedaan die samen 1.377 foto’s instuurden. Begin juli 2009 heeft de jury alle ingezonden werken beoordeeld en de complete shortlist is nu bekend gemaakt. De uitreikingen van de prijzen voor de verschillende categorieën zullen op dinsdag 29 september 2009 plaatsvinden bij het Nederlands Fotomuseum, waar de foto’s van de genomineerden van 29 augustus 2009 tot en met 25 oktober 2009 zullen worden tentoongesteld. Binnen het thema ‘What you see is what you get’ werden 7 genomineerden aangewezen, in de categorie vrij werk 15 en voor het eindexamenwerk (Steenbergen Stipendium) 6.

Academie voor Kunst en Vormgeving St. Joost

Themawerk: Theo de Waal

voor meer info:

http://www.nederlandsfotomuseum.nl/content/view/438/206/lang,nl/
http://www.defotoprijs.nl/index,1,5,0.html

Publicatie in Katholiek Nieuwsblad vrijdag 21 augustus 2009

2009-08-23T15:13:00.000+02:00

Augustus 2009

Monument voor een vergrijsd klooster
Een verhuizing fotograferen? Theo de Waal (31) deed het. Een jaar lang volgde de jonge fotograaf de vijftien redemptoristen van het Nijmeegse Neboklooster die zich opmaakten voor de verhuizing naar een religieus verzorgingstehuis in Boxmeer.
"Daar moet ik naartoe" , dacht Theo de Waal toen hij in De Gelderlander van begin 2008 las dat het Neboklooster van de redemptoristen dicht ging. De Waal draagt zijn lange donkerbruine haar in een staart en leunt ontspannen achterover in zijn stoel.
Hij belde bij de paters aan en vroeg of hij hen mocht fotograferen. Zij reageerden in eerste instantie terughoudend. Daarom besloot de fotograaf zijn camera tijdens de eerste bezoeken bewust thuis te laten, zodat hij het vertrouwen van de paters kon winnen. En dat is hem uiteindelijk gelukt. Hij bouwde een band op met de huisoverste en broeder Jozef (foto), die het leuk vonden dat er wat "nieuws" in hun omgeving gebeurde. Voor Theo de Waal was het tegenovergestelde waar, aangezien hij het gevoel had dat hij dertig jaar terug in de tijd stapte. "Bij de receptie werd nog een oud systeem gebruikt waarbij iedere broeder zijn eigen morsecode had. Wanneer er dan bezoek was, schalde die code door de speakers van het klooster." De Waal vond het interessant de levensstijl van de paters van dichtbij mee te maken. "Ik heb nu de personen achter de gemeenschap leren kennen en dan kom je erachter dat het ook maar mensen zijn." Wat hem het meest aansprak, was de soberheid en volledige overgave waarmee de paters hun leven leiden.
Geen onbekend terrein
Het Neboklooster werd in 1928 gebouwd en was bedoeld als opleidingscentrum voor de redemptoristen. In de jaren zeventig werd dit opleidingsgedeelte afgestoten. Daar kwam later de Hogeschool Arnhem-Nijmegen in, toevallig ook de plek waar Theo de Waal zijn vorige opleiding Cultureel-Maatschappelijke Vorming volgde. Het gebouw was dus niet vreemd voor hem, net zo min als het katholieke geloof. "Na de doop, de communie en het vormsel is het voor mij opgehouden, maar de katholieke basis blijft", aldus de fotograaf. Theo vroeg zijn vader, die nog wel veel met het geloof bezig is, een tekst voor zijn project uit te zoeken. Dat werd 'Alles heeft zijn uur en tijd' uit Prediker 3,1-3. "De bijbeltekst gaat over eindigheid en vergankelijkheid en past heel goed bij de kloosters in Nederland. Het is een maatschappelijk thema, want steeds meer kloosters moeten sluiten vanwege de vergrijzing, ook het Neboklooster." De gemiddelde leeftijd van de bewoners is tachtig jaar en zo'n vijfendertig jaar geleden trad de laatste broeder in. De oude bewoners hadden steeds meer verzorging nodig en konden het gebouw niet meer zelf onderhouden. Theo begrijpt wel dat deze manier van leven jongeren niet meer aanspreekt. "Het is nogal wat om een leven in afzondering te leiden. Ik vind het jammer dat het klooster dichtgaat, maar door mijn foto's heb ik het vastgelegd en blijft het bestaan."
Spanning
Hoe gingen de paters met de verhuizing om? "Ze spraken zo min mogelijk over de verhuizing en hielden zolang mogelijk vast aan hun structuur. Pas de laatste maand was de spanning merkbaar." Hij pakt het fotoboek over de verhuizing uit zijn tas en laat een foto zien waarop broeder Jozef in habijt staat afgebeeld. "Toen hij het portret later terugzag, was dat confronterend voor hem. Hij is van nature een vrolijk persoon en de foto maakte duidelijk dat de verhuizing ingrijpend was, omdat hij een beetje bedrukt kijkt." Theo de Waal bladert naar een andere foto en wijst naar een groen stickertje dat op de zijkant van een schrijftafel is geplakt. "Dit is grappig, de paters hadden alle spullen en voorwerpen in categorieën ingedeeld. Aan de kleur sticker konden zij zien welke spullen wel of niet meegingen, welke waardevol waren of niet." Op de foto's komen regelmatig verwijzingen naar het kloosterleven terug, maar het belangrijkste voor De Waal is dat mensen zelf kunnen invullen wat zij in zijn werk zien.
Inmiddels is de jonge fotograaf al in het verzorgingshuis van de congregatie van de zusters van Julie Postel en stichting Sint Anna in Boxmeer geweest. "Ik was bang dat de paters niet konden aarden op hun nieuwe plaats, maar ze hebben hun leventje alweer opgepakt." Hoewel het verzorgingshuis een onbekende wereld was voor broeder Jozef was, voelde hij zich vanaf het eerste moment "happy" in zijn nieuwe leefomgeving. "Het personeel is ontzettend vriendelijk", zegt de broeder. Maar dat komt denk ik ook wel een beetje omdat het Brabanders zijn."

Theo de Waal op www.galerie.nl

2009-08-22T22:55:00.000+02:00

Juli 2009
Werk van Theo de Waal is vanaf nu ook te koop of te huur via artolive http://www.galerie.nl/
voor meer info: http://www.galerie.nl/search_result.php

Theo de Waal exposeert in Rotterdam

2009-07-23T16:39:00.004+02:00

Juli 2009

De opening van de expositie is op zaterdag 25 juli van 13:30 - 16:00.
Voor meer info zie flyer hierboven.

Theo de Waal exposeert op Debuut Expo in Delden

2009-07-17T21:04:00.008+02:00

Juli 2009

Werk van Theo de Waal is van 24 juli t/m 1 september te zien op de Debuut Expo 09 te Delden.
De beelden die te zien zijn komen uit de serie over het Nebo Klooster in Nijmegen.

Voor meer info over deze Expo zie de website van MIKC:
http://www.mikc.nl/

Kranten artikel uit de Twentsche Courant Tubanta:

Gemeentehuis als museum

Het voormalige gemeentehuis van Delden fungeert deze zomer als museum. 38 jonge kunstenaars, afkomstig van tien Nederlandse academies, tonen er hun werk.
Hij drukt op een knop en wijst naar een muur achter een rij oude kasten. „Iedere keer als ik dit zie ben ik weer overrrompeld”, zegt kunstenaar Bert Meinen, terwijl hij kijkt naar de rookwolk die geleidelijk de kelderruimte vult en waarin opeens het gelaat van een jonge vrouw verschijnt. „Een beetje suspense-achtig misschien, maar wat een geweldig beeld.”
Meinen staat in de catacomben van het gebouw waarmee hij nu al enige tijd een speciale band onderhoudt: het voormalige gemeentehuis van Stad Delden. De installatie die hij zojuist in werking heeft gesteld is gemaakt door zijn jongere collega Nikki van Basten, dit jaar afgestudeerd aan de kunstacademie van Utrecht. Wie het kunstwerk wil zien, moet met Meinen mee de kelder in. „Er is iemand nodig om op de knop te drukken. In het begin hadden we die rookmachine constant aan staan. Toen kon je hier geen hand voor de ogen zien.”
DEBUUT
Van Basten is een van de 38 kunstenaars op ‘Het Debuut’, een tentoonstelling die het Deldense kunstenaarsinitiatief MIKC (Meer Innovatie Kunst en Cultuur) uit het examenaanbod van de Nederlandse kunstacademies samenstelde. Meinen reisde, begin juli, samen met vier collega’s stad en land af om tien grote examenexposities te zien. „Op Maastricht na is elke academie vertegenwoordigd. Daar zijn we heel erg trots op. Elke academie heeft traditioneel zijn eigen expositie, maar het overzicht ontbreekt. Daarvoor moet je dus naar Delden. We doen iets unieks.”Wat hem en zijn collega’s op hun rondreis is opgevallen? „Nou, dat de AKI het helemaal niet slecht doet dit jaar. Deze lichting is een van de beste van de afgelopen jaren.” Ook, stelden ze vast, is er sprake van een duidelijke trend. „Er is een enorme aandacht voor mediakunst. Dat zie je ook in de tentoonstelling terug. We hebben heel veel videowerk. En fotografie, waarbij het opvalt dat deze nieuwe lichting weer sociaal geëngageerd durft te zijn. Zo hebben we een fantastische serie over de onttakeling van een klooster. Prachtige beelden, met gevoel en mededogen gemaakt, en tegelijk met een wonderbaarlijk effect: als je er langs loopt zie je ruimtes veranderen en ogen die je blijven aankijken. Ongelofelijk goed gedaan.”
’Het Debuut’ is alweer de derde tentoonstelling die MIKC in het voormalige Deldense stadhuis houdt. Samen met een aantal andere instellingen ijveren Meinen en de zijnen voor het behoud van het in 1980 gebouwde pand. „Het kwam leeg te staan na de bouw van het nieuwe gemeentehuis van de Hof van Twente. Wij vinden het doodzonde als het zou worden verkocht.”
GEBOUW
Een plan om het gebouw een nieuwe functie te geven ligt inmiddels bij B en W. „Ons idee is om hier een permanent creatief centrum in te richten voor exposities, dans, muziek en film; . Geen instituut zoals er al zoveel zijn, maareen kunstenaarsinitiatief met een flexibele agenda. Binnen 24 uur moet je hier bij wijze van spreken een tentoonstelling kunnen inrichten. Dat kan allemaal voor heel weinig geld. Zo’n plek is er in Twente op dit moment nog niet. Delden wordt van zo’n dynamisch stadshart alleen maar mooier.
Het Debuut: Delden, Ressinghplein 2, vrijdag en zaterdag 13.00-17.00 uur, zondag 11.00-17.00 uur (t/m 1 september)
Voor meer info: http://www.twenteuitdekunst.nl/expo/gemeentehuis-als-museum

Buurvrouw Nettie

2009-07-16T10:56:00.000+02:00

Buurvrouw Nettie woont al 70 jaar in het zelfde huisje. Ze heeft de buurt zien veranderen. Door het project 'Tea and Tales' ben ik met haar in contact gekomen. Binnenkort spreken we weer af en vertelt ze mij meer over haar leven en de verandering in de buurt.

De Gelderlander, 4 juli 2009

2009-07-08T00:00:00.007+02:00

De laatste dagen van de paters in de Nebo

Fotograaf Theo de Waal volgde het laatste jaar van de paters en broeders van het Neboklooster aan de Nijmeegse Sionsweg. Hij zag kamelen op wieltjes, Christus op zijn rug en een broeder die een kruis verft.

Het vertrouwen van de redemptoristen was eigenlijk zo gewonnen. "Ik las in de krant dat het klooster ging sluiten, ben op de fiets gestapt en heb er aangebeld. Na een paar bezoekjes heb ik mijn camera meegenomen en ben aan de slag gegaan."
De Nijmeegse fotograaf Theo de Waal is deze week op de kunstacademie afgestudeerd met een reportage over het Neboklooster. Het in 1928 opgerichte Sint-Aldonsusklooster, in de volksmond Klooster Nebo genoemd, werd in december vorig jaar verlaten door de laatste vijftien broeders en paters die er woonden. Er komen woningen in.
De Waal zat zelf jarenlang op de hogeschool in een deel van hetzelfde gebouw. "Maar het gedeelte van de paters had ik nog nooit gezien en ik was er wel nieuwsgierig naar."
Hij kreeg de gelegenheid om, vaak in het kielzog van de jongste broeder - de 65-jarige broeder Jozef - in het klooster rond te kijken. En zo zag hij via zijn lens broeder Jozef voor de laatste keer in de kloostertuin het kruis van een likje verf voorzien, legde hij een van de laatste gezamenlijke maaltijden van de gemiddeld 80 jaar oude bewoners vast op de gevoelige plaat, en maakte hij de ontmanteling van het interieur en de verhuizing mee.
De paters en broeders verhuisden naar stichting Sint-Anna in Boxmeer, een speciaal verzorgingshuis voor geestelijken. De Waal heeft nog steeds contact met broeder Jozef, die op veel van zijn foto's een rol speelt. "En waarschijnlijk blijf ik hem volgen."

Meer foto's: tejolens.blogspot.com of van 4 tjm 8 juli op zijn school in Den Bosch: http://www.stjoost.nl/

NRC next, in beeld

2009-06-29T20:37:00.006+02:00

Broeder Jozef is pas 65

Deze week publiceert nrc.next op deze plek werk van een fotograaf die dit jaar afstudeert aan een Nederlandse fotografieopleiding. Theo de Waal (31) komt van de deeltijdopleiding fotografie aan de AKV St. Joost in Den Bosch. De titel van zijn afstudeerproject is 'Alles heeft zijn uur en tijd'. Een jaar lang volgde hij de paters en broeders van het Nebo klooster in Nijmegen, dat met grote vergrijzing kampte. De Waal: "Het is 35 jaar geleden dat er voor het laatst een broeder bij kwam." In 2008 waren er nog 15 broeders en paters over in het klooster. Gemiddelde leeftijd: 80 jaar. De oude garde had steeds meer verzorging nodig en kon het gebouw niet meer zelf onderhouden. Afgelopen december moest het klooster zijn deuren sluiten. De paters en broeders verhuisden naar een speciaal verzorgingstehuis voor geestelijken in Boxmeer. "Maanden waren ze bezig met het uitzoeken van spullen", vertelt De Waal. " Wat moest er wel mee en wat niet? Deze foto heb ik een paar dagen na de verhuizing gemaakt. Voor deze spullen was geen plaats in het nieuwe huis." De Waal bouwde langzaam een band op met de paters en broeders. "Toen ik ze voor het eerst ontmoette waren ze heel terughoudend. Maar vooral met de jongste van hen, broeder Jozef, heb ik nu een hele goede band. Hij is 65 en ik heb nog geregeld contact met hem."

De eindexamenexpositie van de AKV St. Joost is te zien van 4t/m 8 juli in Den Bosch.
www.stjoost.nl

Voor meer werk van De Waal, http://www.tejolens.blogspot.com/

'Alles heeft zijn uur en tijd'

2009-06-28T21:37:00.001+02:00

Het fotoboek over de verhuizing van het Nebo klooster met de titel 'Alles heeft zijn uur en tijd' is te zien op de eind expo in Den Bosch van 4 t/m 8 juli. Maar hier op mijn blog zijn al enkele beelden uit het boek te zien.

Eind Expo st.Joost Den Bosch 4-8 juli 2009

2009-06-14T12:29:00.004+02:00

Eervolle vermelding Cultura fotowedstrijd ‘Heilige Huisjes zijn ondoorgrondelijk’

2009-06-13T18:33:00.001+02:00

Begraafplaats Nebo Klooster door Theo de Waal

“Op deze foto maakt een broeder een zorgzaam afscheidsgebaar. Op een hoge ladder restaureert hij het kruis op de kloosterbegraafplaats, opdat het – ook na het vertrek van de kloostergemeenschap hier– in goede staat achterblijft. Er komen immers appartementen in het markante religieuze gebouw in de Heilig Land Stichting bij Nijmegen. De foto heeft een mooie eenvoud, straalt rust en toewijding uit. Een wereld buiten onze dagelijkse hectiek. We zien de klussenpater uit het klooster aan het werk, een fenomeen dat bijna uitgestorven is. Bijzonder vind ik de compositie. Het houten kruis, dat met zijn lengte en breedte-assen een driehoek vormt. Met daarvoor de ladder: de poten staan in een driehoek die precies omgekeerd is. De pater heeft een plek in het hart van alle diagonale lijnen, geen Christus aan het kruis, maar een werkman die zorg geeft, zorg die het erfgoed nodig heeft om te blijven bestaan en waarde te behouden voor mensen. De heggen vormen de rustige coulissen voor het tafereel, de hoek van de grafsteen verwijst naar de vergankelijkheid van het leven. Een foto die in een klein, bijna huishoudelijk tafereel een veel groter proces weet vast te leggen. Het is een foto die je uitnodigt om te kijken.”

link naar de site

http://cultura.nps.nl/page/nieuws/777956

Curriculum Vitae

2009-05-29T21:11:00.003+02:00

Theo de Waal
Nijmegen
6-9-1977
Tel: 06-40370083
E-mail: tejodewaal@hotmail.com
Weblog : http://www.tejolens.blogspot.com/

Opleiding
2005-2009 st.Joost deeltijd fotografie in Den Bosch
2000-2004 Culture Maatschappelijke Vorming in Nijmegen
1996-1998 st.Lucas in Boxtel

Exposities
2010 FAR ’10, Tilburg, NL
2009 Zwischenzeit, 'Ich Warte', Dortmund, D
2009 De Boskant, Den Haag, NL
2009 Talent 2009, Eindhoven, NL
2009 Debuut ’09, Delden, NL
2009 Tea and Tales, Rotterdam, NL
2009 What you see is what you get, Fotomuseum Rotterdam, NL
2008 Intussen op de kaap, Katendrecht, Rotterdam, NL
2008 Breda Photo, Breda, NL

Publicaties
Ander Beeld Anders, project boek bij expo de Boskant, november 2009
PF magazine special, september 2009
Katholiek Dagblad, 21 augustus 2009
Gelderlander, 4 juli 2009
NRC Next, 25 juni 2009

Nominaties
2009 genomineerd voor de St. Lucas prijs
2009 genomineerd voor ArtOlive Joung Talent ‘09
2009 genomineerd voor De Fotoprijs Verbond van Verzekeraars/Nikon
2009 genomineerd voor Cultura ‘Heilige Huisjes zijn ondoorgrondelijk'

Buitenlandse Projecten
Zwischenzeit, 'Ich Warte', deelname fotografenproject in Dortmund, Duitsland, december 2009
Fotografen uitwisseling tussen Nijmegen-Gaziantep, Turkije, november 2009

Neven activiteiten
Workshopbegeleider fotografie New Arts School(2010), Nijmegen
Concertfotografie Doornroosje(2005-heden), Nijmegen
Ballotage commissie Stok(2009-2010), Den Bosch
Workshopbegeleider fotografie Edu-Art(2006-2007), Nijmegen
Workshopbegeleider film Dziga(2006), Nijmegen

Buurvrouw Nettie

2009-05-13T20:40:00.001+02:00

Kemal, student Turkije

2009-05-13T20:30:00.002+02:00

Katrien

2009-05-12T20:51:00.004+02:00

Tuinders bedrijf moet wijken voor hotel

2009-04-17T22:58:00.009+02:00

Sinds een jaar is het familie tuinderbedrijf van mijn oom verkocht aan een project ontwikelaar. De plek waar mijn oom zijn hele leven groente heeft vebouwd moet wijken voor een groot hotelcomplex. De komende periode ga ik mij oom volgen bij deze grote verandering.

Liset

2009-03-01T19:02:00.003+01:00

Nebo Klooster

2009-02-08T12:44:00.001+01:00

Kids

2009-01-09T22:37:00.002+01:00

Het Laatste Uitzicht

2008-12-07T18:35:00.002+01:00

Een Verscheurd Doel

2008-11-17T15:10:00.000+01:00

Begin september 2009 vond ik deze vescheurde foto in een verlaten huis in Doel(BE).

Wie is deze persoon en waarom is de foto verscheurd.....

Begin van een zoektocht??

Walvis On Tour

2008-11-16T16:49:00.000+01:00

Ik sprak laatst een collega op het werk en zij vertelde mij een bizar verhaal over een Walvis. Haar vader tourde in de jaren 50 met een gevonden opgezette Walvis door Europa om de mensen van dichtbij een Walvis te laten zien. Internet bestond toen nog niet.....
Kon het verhaal haast niet geloven, maar hier het bewijsmateriaal, de vrachtwagen waar de Walvis in werd vervoerd. Erachter hing nog een caravan....

Foto van Juliana uit '45

2008-11-09T20:42:00.000+01:00

Fotohumor uit 1967

2008-11-09T20:36:00.002+01:00

Held op sokken

2008-11-03T21:58:00.000+01:00

Black Beauty

2008-11-03T21:00:00.001+01:00

Theo de Waal exposeert op Breda Photo 2008

2008-10-31T23:07:00.003+01:00

meer info:
http://www.bredaphoto.nl/fotografen/theo-de-waal/118

Boek 'Intussen op de kaap' (2008)

2008-10-31T21:51:00.002+01:00

Theo de Waal is één van de jonge fotografen van kunstacademie St Joost. Hij doet mee aan het project Katendrecht en is te zien in het Breda's Museum.

Katendrecht, ook wel de Kaap genoemd, is een wijk van Rotterdam, op Zuid, deelgemeente Feijenoord, als een schiereiland gelegen tussen de Rijnhaven en Maashaven. De Kaap heeft een rijke geschiedenis. Vroeger bruiste het nachtleven hier rijkelijk en zorgde het havenleven voor veel vertier. In de kleurrijke wijk wonen ongeveer 4000 mensen, van wie meer dan de helft Surinamers, Antillianen, Chinezen en Kaapverdianen. Momenteel is de wijk volop in beweging. Allerlei nieuwe grote en kleine bedrijven worden gestart, er komt horeca, kunst en cultuur en er komt ook veel groen. Het centrale Deliplein is aangepakt en lijkt in niets meer op de verloederde vlakte van daarvoor.

Ieder jaar werkt een groep studenten van AKV - Sint Joost gedurende een periode van twee tot drie maanden aan een eigen project dat zich afspeelt op De Kaap. In individuele projecten onderzoeken zij het leven in dit bijzondere stuk van Rotterdam. Hoe verhouden de plannen voor de toekomst zich met de werkelijkheid van vandaag? Welke rol speelt de rijke geschiedenis in het heden? Wat zijn de verhalen van de bewoners die de geschiedenis meemaakten? Hoe staan zij tegenover de huidige ontwikkelingen?

Theo de Waal portretteerde de stamgasten van Café De Pijp, waar het lijkt alsof de tijd heeft stilgestaan. Alles in het café ademt de sfeer van vroeger uit.

2008-10-28T21:51:00.002+01:00

De Gelderlander 18 jan 2008

Klooster en kerk van Nebo sluiten op 1 december

NIJMEGEN - Het Nebo-klooster en de kerk aan de Sionsweg, aan de rand van Nijmegen, gaan op 1 december dicht. De vijftien Redemptoristen die er nog wonen, verlaten Nijmegen. Zij verhuizen eind dit jaar naar Boxmeer.

De kloosterorde verkocht de gebouwen in 2002 aan Talis. Deze Nijmeegse woningcorporatie wil huurappartementen realiseren in het kloosterpand. Op het bijbehorende terrein worden straks dertig koopappartementen gebouwd.

De sluiting van kerk en klooster is het gevolg van de sterke vergrijzing van de Redemptoristen die in het klooster Nebo wonen. De gemiddelde leeftijd is rond de tachtig. De vijftien bewoners verhuizen naar een klooster annex verzorgingshuis van de Congregatie van de zusters van Julie Postel en stichting Sint-Anna in Boxmeer. Hier komt een nieuwe vestiging van de Redemptoristen. Er is in Boxmeer al een kloosterverzorgingshuis gehuisvest, waar ook zusters van andere congregaties verblijven.

In totaal telt Nederland nog zestig Redemptoristen in kloosters in Roermond en Wittem.

Het Nebo-klooster aan de Sionsweg heet officieel Collegium Sancti Alfonsi in monte 'Nebo' Noviomagi, ofwel Sint-Alfonsusklooster. Na de oplevering in 1928 raakte al snel de bijnaam in zwang, vanwege het uitzicht vanuit het klooster over de Heilig Landstichting. Nebo is de berg die Mozes uitzicht bood over het Heilig Land.

Officieel behoren de paters tot de Congregatie van de Allerheiligste Verlosser. Verlosser is in het Latijn: redemptor. Vandaar de naam Redemptoristen.

De Nebo werd gebouwd in 1928. Het was bedoeld als opleidingscentrum van aankomende Redemptoristen in Nederland. Van oudsher heeft het klooster vooral een onderwijsfunctie. Eerst als kleinseminarie, later als scholengemeenschap voor havo, atheneum en gymnasium. Het kleinseminarie ging in 1970 op in het Elshofcollege. Later volgden studenten van de Hogeschool Arnhem-Nijmegen lessen in het voormalige seminariedeel. Het Nebo-klooster is sinds 2001 rijksmonument.

Turkije / Syrië

2008-10-25T15:59:00.000+02:00

Afgelopen zomer(2008) heb ik door Turkije en Sirie gereisd. Hier op mijn Blog zijn foto's te zien van mijn reis, gemaakt met een analoge kleinbeeld spiegelreflex camera.

Herder bij klooster Mar Musa

2008-10-24T16:31:00.000+02:00

Van

2008-10-23T17:27:00.000+02:00

Souk Aleppo

2008-10-23T17:17:00.006+02:00

Bazaar Istanbul

2008-10-23T17:02:00.004+02:00

Cappadocia

2008-10-23T16:48:00.003+02:00

Minolta 300-x

2008-10-12T23:51:00.004+02:00

Voigtlander vitoret

2008-10-12T23:34:00.000+02:00

Liset

2008-06-01T17:59:00.000+02:00

Olympus pen/ kleur als zwart wit ontwikkeld

2008-05-30T23:05:00.004+02:00

Agfa box fotocamera

2008-05-30T22:58:00.005+02:00

Barvrouw van cafe De Pijp

2008-05-23T18:47:00.005+02:00

2008-05-23T18:43:00.002+02:00

2008-05-23T18:40:00.000+02:00

2008-05-23T18:39:00.000+02:00

2008-05-23T18:31:00.000+02:00

2008-05-23T18:29:00.001+02:00

Stamgasten

2008-05-23T18:20:00.002+02:00

Boek 'Een 2de Leven'

2008-03-15T19:11:00.002+01:00

Hieronder zijn enkele beelden uit het fotoboek 'Een 2de Leven' (2008) te zien

Het project 'Een 2de Leven'(2008)

2008-03-15T14:17:00.000+01:00

Veel 2de hands kleding- en meubelwinkels worden gerund door vrijwilligers. Het Leger des Heils, Het Goed zijn voorbeelden van dit soort winkels. Maar wie zijn deze vrijwilligers in deze winkels die zich vaak belangeloos inzetten voor het goede doel en wat is hun rol binnen deze organisaties? Zinvolle oude dag besteding, re-integratie in de maatschappij, idealisten of geloofsovertuiging? Misschien zijn er wel parellen tussen de 2de hands spullen die weer een nieuw leven krijgen en hun eigen leven dat door het werken bij een 2de hands winkel weer een nieuwe invulling heeft gekregen, een 2de kans.
Een goed voorbeeld van deze speciale mensen in een 2de hands winkel die zich voor het goede doel inzetten zijn de vrijwilligers van het st.Vincentius in Bergen op Zoom. Alleen al als je kijkt naar de gemiddelde leeftijd van de vrijwilligers van ongeveer 70 jaar is dat al opvallend. Wie zijn deze vrijwilligers en wat beweegt deze vrijwilligers om zich ieder week weer in te zetten voor het st.Vincentius? Ook ga ik op zoek naar hun rol binnen de organisatie, wat zijn hun taken/specialiteiten binnen het st.Vincentius. Met de camera ga ik op pad en probeer antwoord te krijgen op deze vragen.

Wujek, Katowice, Polen

2008-03-14T16:11:00.003+01:00

In februari 2008 heb ik de stad Katowice in Polen bezocht. Tijdens dit bezoek heb ik de kolenmijn Wujek bezocht en gefotograferen. Inmiddels heb ik deze foto´s gebundeld in een boekje. Op mijn blog zijn enkele foto´s uit dit boekje zien.

De vrijwilligers van het st.Vincentius

2008-03-14T14:37:00.001+01:00

Met mijn kleinbeeldcamera met zwart/wit rolletje stap ik voor het eerst de 2de handswinkel binnen

Portretten van de vrijwilligers

2008-03-13T20:59:00.001+01:00

De meubelbeurs van het st.Vincentius

2008-03-13T20:24:00.000+01:00

Boekje Wujek

2008-03-13T16:49:00.003+01:00

2008-03-13T16:26:00.001+01:00

De Geschiedenis van het st.Vincentius

2007-10-11T15:47:00.004+02:00

De Bergse Vincentiusvereniging 1849

De oprichting
Op 4 januari 1849 was er in de parochiekerk van de H.Maagd op de Grote Markt het wekelijkse lof. Na het slotlied verlieten alle gelovigen , op enkele na , de kerk. Zij gingen naar voren, naar de sacristie waar ze zouden vergaderen. De toenmalige kapelaan Muskens had namelijk op verzoek van de kerkvoogd in het vicariaat Breda, met toestemming van de landdeken pastoor van Aken, een aantal vooraanstaande katholieken uitgenodigd om eens met elkaar te overleggen of er in Bergen op Zoom wellicht een Vincentiusvereniging opgericht kon worden. Zo zaten toen bij elkaar , de winkelier W. Biessen , notaris van Goch, burgemeester van Hasselt , fabrikant Houbair , kapelaan van Iersel , particulier van Loon, en boekhandelaar Morgen. De notaris trad op als notulant en kapelaan Muskens als tijdelijk voorzitter.
De vergadering verliep voorspoedig en men richtte toen inderdaad de Vincentiusvereniging op. Er werd besloten tot wekelijkse zittingen en men besloot pastoor van Aken om toestemming te vragen. Direct na de vergadering ging de groep dan ook naar de pastorie. De toestemming (met gelukwensen) was er acht dagen later. De pastoor gaf wel te kennen dat hij graag erelid wilde worden.
Op de buitengewone vergadering van 16 maart 1949 was er de mededeling dat : De Algemene Raad der vereniging te Parijs heeft op voordracht van de Raad van Nederland, de conferentie te Bergen op Zoom ingelijfd.
Lokale Vincentiusverenigingen noemde men conferenties, zo werd de naam van de nieuwe vereniging conferentie van de heilige Maagd of Onze Lieve Vrouw ter Hemelopneming.
Boekhandelaar Morgen werd de eerste voorzitter, misschien mede door toedoen van zijn broer P.Morgen, die president van het toenmalige Groot-Seminarie te Hoeven was.
Zoals ook elders in die tijd werd er direct al onderscheid gemaakt tussen werkende leden en honoraire(ere) leden. De kapelaan , burgemeester, maar ook particulier van Loon vormden de honoraire leden, alle anderen waren werkende leden. De conferentie H.Maagd was de eerste conferentie van het latere bisdom Breda., want tot 1801 behoorde West-Brabant tot het bisdom Antwerpen en na de opheffing hiervan waren wij hier een apostolisch vicariaat, tot aan de oprichting van het Bisdom Breda in 1853.
Om de oprichting van de Bergse Vincentiusvereniging te kunnen begrijpen wil ik dit eerst plaatsen tegen een stukje historische achtergrond. Tot aan de Franse tijd (1795-1813) was de katholiek een tweederangsburger geweest. Hij was iemand die zweeg , maakte zich ondergeschikt en wilde niet opvallen. Toen kwamen er enige leiders op die het voor hen opnamen, zij spraken in de kamer en lieten zien dat de katholieke Nederlanders een eigen stem hadden. Na le Sage ten Broek , nam Alberingk Thijm een dergelijke leidersrol over. In het verlengde daarvan richtte Kapelaan Smits uit den Bosch in 1846 het katholiek dagblad De Tijd op, waarvan de redactie zich kort na de oprichting naar Amsterdam verplaatste.
Het herstel in 1853 van de bisdommen was echter een belangrijke stap in het proces van de katholieke emancipatie. De stichting van de eerste Vincentiusvereniging in Nederland te den Haag was een gevolg van deze katholieke emancipatie. Bovendien was deze Vincentiusvereniging een eerste echte contact van katholieken met de sociale werkelijkheid, hoewel de vereniging steeds naar voren bracht geen sociale maar een godsdienstige broederschap te zijn. Rond 1850 zien we overal voorbeelden van de katholieke emancipatie tot uitdrukking komen via het werk van de Vincentiusvereniging: zoals , landelijke acties bij rampen, stichten van R.K.scholen, kledingmagazijnen en huizen voor bejaarden.
Zoals al eerder gezegd , de vereniging kende diverse soorten leden die vooral voortkwamen uit de burgerij en gegoede middenstand. Hoewel de vereniging voor iedereen open stond beperkte zich het wervingsgebied van begin af aan tot de bovenste laag van de burgerij tot de meer gegoede middenstand. De deftige of hoge stand voelde zich in het algemeen weinig geroepen om de praktische armenzorg te bedrijven , laat staan om wekelijks de armen aan huis te bezoeken. In de loop der tijd varieerde het aantal leden sterk. Aan het lidmaatschap waren gunsten, zoals aflaten ( kwijtschelding van tijdelijke straffen die na de vergeving van zonden nog moeten worden uitgeboet ) verbonden.
In 1849 begon de conferentie H.Maagd met 14 werkende leden , 8 honoraire leden en 1 aspirant-lid.
Het aantal leden varieerde nogal in de loop der jaren. In 1860 waren er 46 leden, 29 werkende en 17 honoraire. In 1873 liep het aantal werkende leden terug naar 17.In 1907 werden er drie nieuwe parochies opgericht, dit maakt e het noodzakelijk de conferentie H.Maagd op te splitsen in meerdere conferenties. Zo ontstonden er de Jozef- , Martelaren en H.Maagd conferentie. Voor de algemene zaken en coördinatie kwam er een Bijzondere Raad.
Later zijn er nog enkele conferenties ontstaan, in 1917 Nieuw Borgvliet, 1921 Lourdes , 1921 Paulus, en de laatste conferentie was het H.Hart opgericht in 1954..
Het hoogst aantal leden kende de vereniging omstreeks 1950. Men had toen 132 leden verdeeld over 9 conferenties. In 1962 waren het nog 109 leden en vanaf dat jaar zien we het ledenaantal langzaam teruglopen. Op dit moment hebben we nog ca. 30 leden.
Waren het eerst alleen heren die lid konden worden , in 1950 werd er ook een damesconferentie opgericht, de conferentie Louise de Marillac. Gemengde conferenties waren toen nog taboe.
Pas in 1968 was er voor het eerst sprake van een gemengde conferentie ,weliswaar met 1 dame maar het feit was er. Het verslag uit die vergadering luid als volgt :
De president heet Mevr. Janbroers van harte welkom in onze conferentie en drukt zijn blijdschap uit, dat zij als eerste dame in onze conferentie Dhr. Snoek wil opvolgen als secretaresse.
In de vergaderingen waren een aantal vaste kenmerken. Het verloop was streng gereglementeerd.: Gebed , geestelijke lezing waarbij vaak ook een gedeelte van het handboek werd voorgelezen, bespreking van de in nood verkerende gezinnen (bonnen werden uitgedeeld om te bezorgen bij gezinnen,die ze konden besteden bij winkeliers en later bij het eigen magazijn), en niet te vergeten de collecte, een van de voornaamste bron van inkomsten. In latere jaren is de collecte afgeschaft i.v.m. het teruglopen van het aantal leden en door slechter bezochte vergaderingen . Men is toen contributie gaan heffen. Afwijking van dit patroon werd als heiligschennis beschouwd.
Het huisbezoek was vroeger een belangrijk middel om de armen steun te verlenen, het was een in feite een vorm van patronaat, een toezicht houden op de levenswijze van armen. Bij dit bezoek probeerde men tevens godsdienstige onderwerpen aan te roeren en men verspreidde daartoe geschikte lectuur.
In de jaren ’30 van de vorige eeuw heerste er in Bergen op Zoom ook grote nood door de werkloosheid. Mensen die nooit hadden gedacht tot armoede te vervallen en die zich schaamde iets te ontvangen, werden in stilte geholpen en ook bijgestaan voor het verkrijgen van de gewone ondersteuning door rijk en gemeente. Menige Vincentiaan bracht wekelijks in een gesloten enveloppe het steunbedrag aan huis bij gezinnen, wie men de vernedering wilde besparen om met zo velen in de rij voor het loketje van de steunverlening te moeten wachten. Tot midden jaren zestig was huisbezoek nog nodig, maar daarna stonden de Vincentianen er steeds kritischer tegenover en vroeg men zich af waar men eigenlijk mee bezig was. Door de sociale voorzieningen die door de overheid toen in het leven waren geroepen was de noodzaak steeds minder aanwezig om steun te verlenen. In die tijd werd het charitatieve werk ook steeds professioneler en was de samenwerking tussen vrijwilligers en professionals moeizaam. In 1989 valt definitief het doek voor het huisbezoek, we lezen dan in het jaarverslag: Bezoeken huisgezinnen in 1989 vervallen vanwege de verdere uitbouw van het Algemeen Maatschappelijk werk..
De huisvesting van de Bergse vereniging kent ook een lange geschiedenis.
Een van de eerste vergaderruimtes was bij het R.K. armenbestuur, het pand was gelegen in de Bl. Handstraat /hoek Geweldigerstraat. In het pand Engelsestraat waar nu de meubelbeurs gevestigd is was vroeger de armenschool van Vincentius , later overgenomen en bekend als de school van Brogtrop.
In 1867 werd er een begin gemaakt met de bouw van een eigen pand in de Blauwehandstraat 36, het lag naast het toenmalige RK. Weeshuis. Het ontwerp was van C.P.van Genk
Pastoor Muskens legde in 1968 niet de eerste maar de laatste steen van dit nieuwe gesticht. Deze gedenksteen bevindt zich in de vestibule onder het beeld van Vincentius . Het pand is nu een beschermd monument. Kort samengevat luid de motivering daarvoor ; Een van de vroegste gebouwen van C. van Genk in Bergen op Zoom, in een zeer gave toestand bewaard gebleven. Getuigt samen met Huize Sint-Gertrudis en Ons Bergen van het in de derde kwart van de 19e eeuw opkomend sociaal bewustzijn.
Het pand is nog steeds eigendom van de vereniging. De huishoudelijke- en kleding beurs is er in gevestigd. In 1995 is het helemaal gerenoveerd en is er vergaderruimte annex koffieruimte bij gekomen.
Er zijn wel eens plannen geweest om het pand te verkopen , zeker in de tijd (jaren ’70) dat het niet zo goed ging met de vereniging. Gelukkig is dat niet doorgegaan.
Een van de panden die samen de school van Brogtrop vormden, kon in 1988 gehuurd worden, nl. Engelsestraat 25 , men was zo enthousiast over het pand dat het in 1989 gekocht is.

Al eerder sprak ik over de problemen die er in de jaren zestig ontstaan. Het wordt dan ook steeds moeilijker om de conferenties in stand te houden. In 1969 worden de conferenties dan ook samengevoegd. Ondanks deze samenvoeging was het voortbestaan van de vereniging in 1972 toch weer aan de orde. Onder voorzitterschap van de heer Janbroers werd er een nieuwe start gemaakt met een werkgroep die toch weer de gezinsbegeleiding onder zijn hoede nam... Na de oprichting peilden de pastores de mening van de Vincentianen over hun eigen voortbestaan en mogelijke samenwerking.
Samenwerken met beroepskrachten en met het pastoraal werk achtte men noodzakelijk om bij allerlei nood, daadwerkelijk te kunnen helpen en van de pastores verwachtte men het doorgeven van noodgevallen.
Toch liep het weer mis en in 1976 zat de werkgroep in het slop. Er was geen werk en geen voldoening.
In 1967 had de Bergse vereniging een plaatselijke vereniging in India geadopteerd. Men hielp ze d.m.v. financiële ondersteuning. Omdat het steeds moeilijker werd om voor dat land het nodige aan financiën bij elkaar te krijgen, organiseerde men omstreeks 1977 een kleding- en meubelbeurs. Mensen leveren gratis allerlei spullen in en de vereniging verkoopt alles. De opbrengst was bestemd voor India.
Voordat deze beurs in Bergen op Zoom tot stand kwam , hadden enkele dames inlichtingen ingewonnen bij een zustervereniging in den Haag. Zij waren van mening dat een dergelijke actie ook in Bergen op Zoom in een behoefte zou voorzien en legden een uitgewerkt plan op tafel.
Zo startte in 1977 de kleding- en meubelbeurs en was het de redding van de Vincentiusvereniging in Bergen op Zoom , ironisch genoeg door een idee van de dames die zovele jaren geweerd waren.

De beurs, gestart in 1977, was al snel een groot succes en is dat dankzij de grote inzet van de leden-vrijwilligers tot nu toe gebleven. In het begin heeft de toenmalige voorzitter het beheer van de gelden naar zich toegetrokken met een afzonderlijke bankrekening. Later is dit opgeheven en is het zoals in een goede democratie behoort ondergebracht bij de penningmeester. In de 23 jaar dat de beurs bestaat is de vereniging in staat geweest om bijna 1 miljoen gulden aan goede doelen te besteden.

Door de opzet van deze beurs dienen we diverse doelen:
01. :de opbrengst van de beurs wordt besteed aan goede doelen
02. :mensen met een smalle beurs kunnen goedkoop kopen
03. :er vindt kringloop plaats
04. :door de contacten met de klanten ,kunnen we dikwijls een klankbord zijn, we vervullen een sociale functie

Hoe gaat dit in zijn werk en hoe komen we aan de spullen?
Mensen ruimen de zolder of de schuur op of gaan verhuizen en zitten met een hoop nog bruikbare spullen. Men brengt deze spullen gedurende de tijd dat we open zijn bij ons in de Blauwe Handstraat, dit is dan voornamelijk klein goed en de grotere spullen halen we op . In 1995 is er overleg met de gemeente geweest over inboedels bij huisuitzettingen Na een opslag van 3 maanden bij de gemeente werden deze goederen op de gemeentewerf vernietigd. De Vincentiusvereniging is toen overeengekomen dat die goederen weliswaar met een vrijwaringbewijs naar de vereniging toekonden.
Ook komt de vereniging aan veel spullen als er huizen, bijvoorbeeld bij een overlijden, leeggeruimd worden.
Er is een coördinator waar alle telefoontjes binnenkomen en die bekijkt of er ruimte is om het in dezelfde week nog op te halen. Hij maakt daar een bon van en deze bonnen worden op dinsdagmiddag opgehaald door de coördinator van de bezorgdienst. Deze maakt vervolgens een afspraak met de desbetreffende cliënt om op woensdag de spullen op te halen , tevens worden op die dag de verkochte spullen ,die bezorgd moeten worden, thuis gebracht.
Mocht het erg veel zijn dan wordt er op donderdag weer gereden.
De spullen die op woensdag binnengekomen zijn worden op donderdagmorgen nagekeken en geprijsd. Vervolgens wordt alles op zijn plaats gezet en gesorteerd. Meubels naar de Engelsestraat , kleding en kl. Huishoudelijke artikelen, boeken etc. naar de Blauwe Handstraat. In de Blauwe Handstraat gaan de boeken naar achteren in de boekenhoek ,waar ze per onderwerp worden gesorteerd, zoals religie, gezondheid, reizen, dieren, koken, techniek enz.
De sportieve en werkkleding wordt beneden eruit gehaald om op die afdeling te worden verkocht en de rest van de kleding gaat in de goederenlift ( deze is in 1995 met de renovatie aangelegd ) naar zolder om verder uit te sorteren en wanneer er weer aanvulling nodig is wordt deze kleding naar de eerste verdieping gebracht, het gaat hierbij dan om kostuums ,overjassen , jurken, colbertjes, shawls etc.
De kleine huishoudelijke artikelen gaan naar de kelder worden ook weer nagezien om vervolgens naar de begane grond te gaan voor verkoop.
Uitgesorteerde kleding wordt verkocht aan een bedrijf in vodden ,zodat dit ook nog geld opbrengt.

Het vervoer van al die spullen was op zich een probleem. Men is begonnen met een aanhanger totdat men gebruik mocht maken van het busje van het SKW, maar na korte tijd kwam dit te vervallen en zat men weer in de problemen. In 1977 heeft men een verzoek gedaan aan het kindervakantiespel om hun busje te gebruiken. Vrijwilligers van de Sjosjale Joenit waren bereid om als chauffeur op te treden.
In 1991 droeg het ABG een rolstoelbusje over aan de Vincentiusvereniging. De vereniging heeft toen verzocht dit gratis ter beschikking te stellen, gezien de kosten die nodig waren om het goede staat te brengen.
Het ploegje dat voor alle vervoer zorgt bestaat uit 4 mensen , die wisselend dienst hebben. Het soms geen gemakkelijk baantje, want de meest zware kasten ,tafels etc. moeten soms via onmogelijke trappen naar beneden gebracht worden., maar er is een gedachte die ze daarbij helpt , de gedachte aan de medemens.
Eerder zei ik al dat we op dit moment zo’n 30 leden hebben, waarvan 4 voor het transsport, 4 leden die op donderdagmorgen sorteren en de rest is actief in de verkoop en uitsorteren.
De openingstijden van de magazijnen zijn dinsdag nm. van 2 tot 4.30 uur en op zaterdag van 10.30 tot 12.00 uur. Gezien de beperkte openingstijden mogen we spreken van een buitengewone omzet en dat door de inzet van al die leden-vrijwilligers. Bovendien hebben we een overeenkomst met de belastingen kunnen sluiten dat we tot een omzet van fl 150 000,- per jaar vrijgesteld zijn van omzetbelasting.
Velen van U hadden misschien nog nooit gehoord van de Vincentiusvereniging of wisten niet precies wat voor club dat nou wel was. P.R. is nooit de sterkste kant geweest van de vereniging omdat al het werk in anonimiteit zoveel mogelijk werd gedaan. Toch denken we dat anno 2001 het goed is om wat meer naar buiten te treden, zeker in het licht van onze verkoopaktiviteiten , maar vooral ook omdat samenwerking in projecten en het zoeken naar goede doelen niet iets is wat je tegenwoordig nog alleen kunt doen . De tijd dat de pastoor je inseinde is voorbij. Informatie uitwisselen met andere organisatie’s zoals, platform minima, de Zuidwester, de paraplu ,het inloophuis, de arme kant van Nederland, sociale dienst , is van belang ,allemaal organisaties die zich inzetten voor mensen in nood. Daarom zou het goed zijn als deze organisaties samen een platform zouden vormen om zoals ik al zei informatie uit te wisselen en waar mogelijk elkaar te steunen. Dat is een van de doelen die ik me als voorzitter van de Vincentiusvereniging gesteld heb
Om enkele voorbeelden van samenwerking en steun te noemen : Er wordt veelvuldig een beroep gedaan op de vereniging door de soc. Dienst , die bij ons weer allerlei spullen kopen om mensen weer op weg te helpen. Regelmatig krijgen we verzoeken binnen om kleding beschikbaar te stellen voor asielzoekers, vooral nu voor warme kleding. Soms verzoeken van de soc. Dienst bij schuldsanering.
Een verzoek van de paraplu om voor mensen, die door hun weer geschikt gevonden worden om opzichzelf te gaan wonen, huisraad ter beschikking te stellen. Vandaar de noodzaak om tot een goed samenwerkingsverband te komen.
Maar zoals ik al eerder vertelde werd de armoede in Nederland door alle sociale voorzieningen steeds minder en Vincentius internationaal besloot met betrekking tot de ontwikkelingssamenwerking tot een taakverdeling en Nederland kreeg India toegewezen. Zo heeft de Bergse vereniging al in de jaren zestig projecten in India geadopteerd via de lokale Vincentiusverenigingen.
De lokale verenigingen in India werken er nog steeds op dezelfde manier zoals vroeger bij ons gebruikelijk was. Daar zijn nog nauwelijks sociale voorzieningen en ook geen financiële middelen om de nood op te lossen.
In 1967 was er de eerste adoptie van 3 conferenties in India en de benodigde financiële bijdragen kwamen van de leden zelf. Er is enige tijd discussie geweest of men dit zou doen vanuit een vast bedrag of vrijwillige bijdrage, uiteindelijk heeft men voor het laatste gekozen.
In de periode van 1967 tot 1977 ,het jaar van de start van de beurs, heeft men diverse kleine projecten kunnen realiseren. Zo werd er in 1967 besloten om een aantal naaimachines te schenken voor de cursussen die men daar trachtte te organiseren om een aantal vrouwen er toe te brengen zelf kleding te maken en te herstellen.
In 1978-79 leverde de beurs inmiddels een positief saldo op en men kon in 1979 een extra gift doen van fl. 9000,- voor een ziekenhuis in Virhinjam bij Trivandrum. Daar werkte een arts onder zeer primitieve omstandigheden onder de arme bevolking. Door de gift werden als tegenprestatie door de Centrale Raad van Tivandrum voor de armen gratis 10 bedden beschikbaar gesteld, bovendien kreeg een zaaltje in dat ziekenhuis de naam St. Gertrudis, de patrones van Bergen op Zoom.
De nood in India was groot en hulp dringend noodzakelijk, in een opsomming uit de jaren zeventig lezen we o.a. : er waren meer tehuizen nodig om de langs de weg gevonden dakloze zieken onderdak te verschaffen., er moest onderwijs komen om de kinderen uit de slums te leren in hun eigen onderhoud te voorzien i.p.v. ze ,soms opzettelijk , tot bedelobject te maken. Rottende hutten moesten vervangen worden door kleine stenen huisjes en een aantal medische hulpposten moesten niet allen in stand gehouden worden maar ook worden uitgebreid.

Het India werk groeide geweldig uit, zeker niet alleen in Bergen op Zoom. In de jaren tachtig hadden zo’n 40 verenigingen in ons land al conferenties in India geadopteerd.
In de jaren daarna deed de vereniging erg veel goed werk, men is voor India blijven kiezen omdat door continuïteit in het werk voor de goede doelen daar men iets op kon bouwen.
Zo schonk men fl. 14000,- voor de bouw van huisjes en in 1988 werd een bedrag van fl. 20 000,- beschikbaar gesteld voor de uitbreiding van een hospitaal, zodat men door er een behuizing voor de zusters te bouwen , men dagelijks open kon zijn.
In 1988 verliep de India actie niet erg soepel en er werd besloten dat de heer de Ruiter van de hoofdraad Nederland , daar naartoe zou reizen om te kijken hoe men tot een slagvaardiger beleid kon komen.
Sindsdien is er regelmatig overleg over de bestedingen van de gelden en loopt alles naar wens. Het voordeel van dit gehanteerde systeem is dat er van de gelden niets verloren gaat en alles rechtstreeks aan de projecten besteed wordt.

In 1989 bleek dat de oogkliniek veel financiële ondersteuning nodig had, men wilde zoveel mogelijk dependances bouwen, verspreid over het binnenland, zodat ze beter bereikbaar zouden zijn voor de minderbedeelden. Bergen op Zoom schonk een groot bedrag aan het ziekenhuis voor aflossing van de schulden voor aanschaf oogmeetapparatuur en voor de inrichting van kleine oogkampen de z.g. Free-Eye-Camps in het kader van een blindheidsbestrijdingsproject.
Ik heb U zo een aantal projecten genoemd niet om ons op de borst te slaan, om U te laten zien wat directe hulp kan betekenen .
Tot op heden komen er veelvuldig verzoeken binnen om hulp en steeds zien we nog kans om hieraan tegemoet te komen, dankzij de inzet van onze vrijwilligers en de aanlevering van spullen voor onze beurzen.
En dat tegemoet komen gebeurd ook in Bergen op Zoom zelf, er is ondanks alle voorzieningen, toch weer armoede, we noemen dat tegenwoordig de stille armoede. In 1965 bij aanvaarding van de Algemene Bijstandswet leek het er even op dat de Vincentiusvereniging opgeheven kon worden. De situatie is inmiddels wel anders geworden. Een onderzoek van enkele jaren terug geeft aan hoe intens de armoede door mensen, die er door getroffen worden, beleefd wordt.
Dan is er niet te ontkomen aan de vraag: Hoe dient die hulpverlening plaats te vinden en welke mogelijkheden en instrumenten zijn er?
Ook komt de vraag op:
Gaan we in Nederland weer terug naar de afhankelijkheid waarin mensen terecht kunnen komen en zien we straks weer de liefdadigheid naar voren komen ?

Zo heeft de oude Vincentiusvereniging zich steeds vernieuwd en is gegroeid tot een onmisbare steun bij de uitbouw van de diaconale kerk. Haar sterk kant was altijd al haar nabij zijn in de plaatselijke geloofsgemeenschap.
Anno 2001 zeggen we, dat de Vincentiusvereniging er is voor vrijwillige maatschappelijke dienstverlening.
Oftewel met een kerkelijke term, diaconie , dienst aan de medemens in nood.
Dat is hetgeen de Bergse Vincentiusvereniging al 152 jaar uitdraagt.